Versterking van de Impact van Masteropgeleide Mbo Docenten. Een HR Perspectief

Samenvatting

Mbo-docenten worden al langere tijd gestimuleerd om een masteropleiding te volgen. Tegelijkertijd ervaren masteropgeleide docenten onvoldoende mogelijkheden om hun opgebouwde expertise in de praktijk te benutten. Het onderzoek dat in dit artikel wordt beschreven bestudeert dit vraagstuk vanuit een HR-perspectief. HR-beleid bestaat uit het geheel aan praktijken die erop gericht zijn om de vaardigheden, motivatie en mogelijkheden van docenten te vergroten opdat zij een bijdrage kunnen leveren aan complexe onderwijsvraagstukken. Werving en selectie, opleiding en training, beoordeling en beloning zijn voorbeelden van praktijken die allemaal deel uit maken van het HR-beleid. HR-beleid is voor mbo-instellingen een belangrijk communicatiemiddel om aan medewerkers duidelijk te maken wat van hen verwacht wordt en welk gedrag gewaardeerd wordt. Een duidelijke boodschap kan bijdragen aan de effectiviteit van HR-beleid. Een duidelijk signaal wordt afgegeven wanneer 1) de verschillende onderdelen van HR-beleid expliciet (“onderscheidend”) zijn, 2) de onderdelen onderling consistent zijn, en 3) wanneer er onder alle verschillende betrokkenen consensus bestaat over het achterliggende doel van het HR-beleid én hun eigen rol daarin. Dit paper beschrijft een kwalitatieve studie naar deze drie elementen. Het onderzoek werd uitgevoerd door een consortium van onderzoekers en professionals uit vijf mbo-instellingen. Interviewdata, afkomstig van verschillende actoren binnen mbo-instellingen (HR-functionarissen, leidinggevenden, en masteropgeleide docenten), laten onder andere zien dat de boodschappen die van HR-beleid uitgingen op verschillende manieren als onduidelijk konden worden geïnterpreteerd. Het paper formuleert handvatten om de signaalfunctie van HR-beleid te verbeteren.